Django – strefa czasowa

Pisząc aplikację na ogół chcemy, żeby panował porządek w zmiennych typu datetype. Opieranie się na czasach lokalnych serwera na którym uruchomiona jest aplikacja i serwera bazy danych może prowadzić do bałaganu w najlepszym razie, kiedy strefy czasowe tych serwerów nie są zgodne a co gorsza inne niż strefa czasowa w której funkcjonują użytkownicy aplikacji. Warto więc zadbać o odpowiednią konfigurację.

Czytaj dalejDjango – strefa czasowa

Uruchamianie aplikacji python jako usługi w systemie Windows

Wspominałam, że pracuję nas schedulerem w aplikacji opartej o framework web2py. Tak jak obiecałam, napiszę o tym wkrótce. Tymczasem musiałam rozwiązać inny problem związany z tym zagadnieniem. Wspomnę tylko, że aby zadania schedulera działały, trzeba uruchomić odpowiedni worker, który pracuje w tle i zażąda uruchamianiem zdefiniowanych w bazie zadań. Można oczywiście worker uruchamiać ręcznie, ale wtedy każde wyłączenie aplikacji czy systemu powoduje, że worker trzeba uruchamiać ponownie. Wiadomo co się stanie jak ktoś o tym zapomni przy restarcie aplikacji po niespodziewanym jej zatrzymaniu. O wiele lepiej jest zdefiniować worker jako usługę systemu Windows, uruchomić ją i po prostu o niej zapomnieć.

Czytaj dalejUruchamianie aplikacji python jako usługi w systemie Windows

Web2py – automatyczne tworzenie tabel systemowych w nowej aplikacji.

Web2py jest kompletnym frameworkem mieszczącym w sobie wiele poręcznych narzędzi ulokowanych w panelu administracyjnym. Znajduje się tam przede wszystkim, kreator aplikacji, który pozwala jednym kliknięciem stworzyć kompletną strukturę nowej aplikacji. Należy jednak pamiętać, że taka aplikacja będzie z definicji połączona z bazą SQLite. Jeśli tuż po utworzeniu, nie modyfikując ustawień aplikacji, uruchomimy ją zostanie wykonana automatyczna migracja tabel systemowych do tej bazy. W przypadku takiej surowej aplikacji są to tabele związane z autoryzacją u uwierzytelnieniem dołączane przez klasę Auth, której obiekt jest z definicji zainicjowany w nowej aplikacji.

Czytaj dalejWeb2py – automatyczne tworzenie tabel systemowych w nowej aplikacji.

Przygotowanie środowiska wirtualnego dla gotowej aplikacji Django

Czasem zdarza się, że dysponujemy gotową albo w jakimś tam stopniu ukończona aplikacją Django i musimy ją uruchomić w nowym środowisku. Dzieje się tak w co najmniej trzech przypadkach. Po pierwsze gdy swoją aplikację chcesz uruchomić na serwerze produkcyjnym. Po drugie kiedy zaczynasz współdzielić kod i ty albo twój współpracownik ma pobrać kod aplikacji z repozytorium Git i utworzyć dla niej lokalne środowisko wirtualne. Po trzecie kiedy potrzebujesz kopii aplikacji do testowania rożnych bibliotek i nie chcesz “bałaganić” w swoim środowisku, w bazie i w aplikacji nad którą pracujesz.

Czytaj dalejPrzygotowanie środowiska wirtualnego dla gotowej aplikacji Django

Kodowanie znaków w MSSQL

Kiedy pisze się aplikacje oparte na takich frameworkach jak web2py jest wiele rzeczy o które programista nie musi się martwić, szczególnie jeśli korzysta w pełni z wbudowanych mechanizmów, takich jak choćby smartgrid. To one odpowiadają na przykład za wczytanie danych z bazy i ich prezentację. Ostatnio jednak przyszło mi zrobić coś nieco ambitniejszego. Jeden z naszych klientów potrzebuje przesłać dane ze swojej bazy do systemu RaksSQL, a jednym z lepszych na to sposobów jest przygotowanie odpowiedniego pliku XML. I tu zaczynają się problemy z kodowaniem znaków w bazie i pliku jaki chcemy wyprodukować.

Czytaj dalejKodowanie znaków w MSSQL

Web2py – czyli nowe przyszło szybciej niż się spodziewałam

No i zdarzyło się, że dostałam propozycję, by popracować trochę pisząc aplikacje wykorzystujące zupełnie nowy dla mnie framework web2py. To bardzo ciekawy i zgrabny framework do szybkiego tworzenia aplikacji webowych. Zainicjowany w 2007 roku rozwija się prężnie i ciągle jest aktualizowany, choć jeszcze w oparciu o wersję 2.7 Pythona. W 2011 projekt zdobył nagrodę “Bossie … Czytaj dalejWeb2py – czyli nowe przyszło szybciej niż się spodziewałam